عز الدين حسينى زنجانى

31

معيار شرك در قرآن (فارسى)

آفريدگار جهان و توحيد خالص آن‌چنانى ، كه هيچ‌گونه شائبهء تأويل و ابهام و پيچيدگى در آنها نيست ، نمايان است . بيش‌ترين الفاظ اين‌گونه دعاها از كلمات قرآن گرفته شده و بلكه خود آنها نوعى تفسير و توضيح آيات قرآن هستند و با عبارت‌هاى محكم و تركيب‌هاى زيبا و روشى متين ، ممتازند و نشان از فصاحت قرآن دارند و نسيم پيام الهى ( نبوت ) و كلام معصوم ( امامت ) از آنها به مشام مىرسد و روحانيت و معنويّت آنها آشكار و رايحهء عصمت از كلمات و جملات‌شان استشمام مىگردد . پاره‌اى از دعاها نيز هستند كه صرف‌نظر از قوّت يا ضعف سند داراى اسلوبى زننده با معانى غير مرتبط به هم و هدفى سست مىباشند و در آنها از اصول بلاغت و فصاحت چشم‌گير اثرى ديده نمىشود ، به اين نوع دعاها حكم مىكنيم كه دست نوشت بشر عادى است و نمىتواند كلام و اثر امام معصوم باشد و چه بسا دعاهايى نيز هست كه صحيح و مأثور و منقول مىباشند ، ولى عبارت‌هايى بيگانه در آنها ديده مىشود كه هم آهنگى لازم با جملات قبل و بعد عبارت‌هاى آنها ندارد و جوينده خود درمىيابد كه آن دعاها حذف و اضافاتى دربر دارد . ازاين‌رو به هنگام دعا و توجّه ، حال دعا از انسان گرفته مىشود . زيارت‌ها و دعاهاى نامعتبرى از اين قبيل دقيقاً كمين‌گاهى و ميدانى براى حملهء دشمنان و مخالفان سرسخت آل محمّد عليهم السلام مىگردد و از آن براى بدنام كردن آرا و عقايد اماميّه و ضربه زدن به تشيّع چه در حال حاضر و چه در گذشته ، به عنوان وسيله و ابزارى سوءاستفاده مىشود ، براى مثال ، در گذشته مىتوان به كتاب‌هايى از قبيل : الصواعق المحرِقة ابن‌حجر